Home  »  Audiometria – badanie słuchu
  • audiometria tonalna
  • tympanometria i odruchy strzemiączkowe
  • audiometria słowna
  • parametry szumu
  • próby nadprogowe: SISI, Langenbeck, Test Sullivana

 

Audiometria tonalna:

Badanie audiometryczne tonami prostymi umożliwia określenie stopnia ubytku słuchu dla poszczególnych częstotliwości. Wyniki audiometrii tonalnej pozwalają wstępnie ocenić prób rozumienia mowy.

Audiometria impendancyjna:

Audiometria impendancyjna obejmuje tympanometrię, pomiar podatności błony bębenkowej, pomiar podatności akustycznej układu przewodzącego ucha i rejestrację odruchów z mięśni śródusznych, tj. mięśnia strzemiączkowego i mięśnia napinacza błony bębenkowej.

Próba nadprogowa – SISI (Short Increment Sensivity Index):

Osobie badanej prezentowany jest ciągły ton o częstotliwości 1000Hz o poziomie 20dB SL (ponad próg). Co pewien czas dochodzi do krótkotrwałego zwiększenia poziomu dźwięku o 1 dB. W razie uszkodzienia ślimaka badany spostrzega powyżej 60% z dwudzietu krótkotrwałych, jednodecybelowych przyrostów głośności. Za normę uznaje się spostrzeganie poniżej 20 % przyrostów głośności, przyrostów głośności, natomiast wyniki pomiędzy 20 % i 60 % nie mają znaczenia klinicznego.

Próba Langenbecka (Audiometria w szumie):

Wyznaczane są progi słyszenia tonów czystych w obecności szumu białego o poziomach kolejno 0, 10, 20, 30, 40dB SL (ponad próg). W normalnych warunkach oraz przy głuchocie przewodzeniowej odstępy między wyznaczonymi progami są równe 10dB. Przy uszkodzeniu ślimakowym różnice między progami są mniejsze niż 10dB, natomiast przy głuchocie pozaślimakowej odległości między progami są większe od 10dB.

Test Sullivana:

Test Sullivana pozwala ocenić ruchomość strzemiączka, co jest użyteczne przy diagnozowaniu otosklerozy. Należy wykonać badanie audiometryczne na przewodnictwo kostne względne i bezwzględne. Jeśli suma różnica poziomów między krzywymi dla częstotliwości 250, 500 i 1000Hz jest mniejsza od 20dB, to można podejrzewać ograniczenie ruchomości strzemiączka.